Królowa polskich rzek do 1840 roku kończyła swój bieg w Gdańsku. Jednakże w nocy z 31 stycznia na 1 lutego 1840 nastąpiła katastrofa. Potężny zator lodowy spowodował zablokowanie odpływu wód wiślanych, które wezbrawszy do niespotykanych rozmiarów runęły w kierunku Bałtyku, przerywając Mierzeję Wiślaną w okolicach Górek Wschodnich.
W wyniku tej naturalnej katastrofy powstała Wisła Śmiała oraz półwysep, którego kształt ostatecznie zmieniono w 1895 roku. W celu rozwiązania problemu powodzi na Żuławach, na przedłużeniu Leniwki przekopano kanał o długości 7,1 km, nazwany Przekopem Wisły. W ten sposób Wisła otrzymała nowe, główne ujście, natomiast zachodnia część półwyspu stała się wyspą, obecnie znaną jako Wyspa Sobieszewska.
Liczący sobie 115 lat Zakątek Sobieszewski to miejsce o specyficznym mikroklimacie i walorach przyrodniczych, wręcz doskonałym do fotografowania,
a także spędzania urlopowego wypoczynku. Oddalony o około 15 km na wschód od centrum Gdańska, stanowi spokojne, przyjemne i zaciszne refugium dla zmęczonych zgiełkiem miejskim mieszkańców trójmiasta i okolic oraz przyjeżdżających tam latem turystów.
Otoczona od południa deltą martwej Wisły a od północy Zatoka Gdańską jest co do wielkości trzecią największą wyspą polskiego pobrzeża Bałtyku. Wyspa jest obszarem o powierzchni 35 km2, gdzie zamieszkuje 3,5 tys. stałych mieszkańców. Dołączyła do Gdańska w dniu 1 grudnia 1973 roku. Na Wyspie występuje blisko 500 gatunków roślin oraz ponad 300 gatunków zwierząt kręgowych, a także ptaków. Ze względu na tak bogate walory fauny i flory przyrodniczej w Sobieszewskim zakątku funkcjonują dwa rezerwaty przyrody „Ptasi Raj” założony w 1959 roku oraz „Mewia Łacha” od 1991 roku. Atrakcyjnym obiektem, o zabytkowym znaczeniu, jest śluza na w Przegalinie. Podobnie jak sama wyspa liczy sobie ona 115 lat i reguluje obecny bieg Wisły, oddzielając stare koryto Wisły od Wisły Przekop. Śluza ta oprócz regulacji wód Wisły miała także zapewnić swobodne przeprawianie się przez nią statków - tzw. śluzowanie.
Na Wyspie Sobieszewskiej można spotkać wiele historycznych form
i obiektów, świadczących o średniowiecznych osadach ludzkich na tych terenach. Najbardziej znane pod względem historycznymi miejscowościami są: Górki, Sobieszewo, Przegalina i Świbno.
Górki Wschodnie
Od 1840 po przerwaniu Mierzei Wiślanej podzieliły się na Górki Wschodnie
i Zachodnie , między którymi kursował prom czynny do 1945 roku. Miejscowości te charakteryzują się jednorodną zabudową, typową dla drewnianych rybackich chatek z XIX wieku. W okresie międzywojennym w tym miejscu wybudowano lądowisko dla aeroplanów oraz halę lotniczą, zachowaną do dziś dzień wraz
za zabytkowym kominkiem.
Sobieszewo
Największa i najbardziej malownicza miejscowość na wyspie. Pierwsze
o niej wzmianki pochodzą z 1438 roku, kiedy to w tym miejscu stała karczma. Była to już wtedy duża wieś chłopska, w której mieszkańcy głównie zajmowali się rybołówstwem. Pierwotna nazwa miejscowości to Bohnsack, co w wolnym tłumaczeniu oznacza worek fasoli. Walory przyrodnicze, krajobrazowe
i rekreacyjne osady spowodowały, iż na przełomie XVIII i XIX wieku w okolicy brzegu morskiego wystawiono nadbrzeżny pawilon wypoczynkowy obsługujący coraz liczniejszych kuracjuszy. Znajdowało się tam również kąpielisko.
Nieco później, w 1906 roku, zbudowano nad Wisłą Dom Kuracyjny według projektu
W. Helda. Erozje brzegów Martwej Wisły, a w szczególności wypływy z koryta rzeki, powodowały zmiany przestrzenne miejscowości. Sobieszewo charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem architektonicznym. Obok drewnianych i murowanych typowych rybackich chałup możemy tutaj spotkać zabudowę domków jednorodzinnych, willi oraz bloków mieszkalnych. Uroku miejscowości dodają zabytkowe wille i rezydencje o dość pięknej i osobliwej przedwojennej architekturze (piękne werandy, balkony, ganki z wystawkami, kryte wysokimi dachami o wielkich spadkach). Dodatkowo ozdobione kamieniem, cegłą licówką, tynkiem, drewnem, elementami snycerskimi współgrają z otoczeniem. Na wyspie znajdują się liczne hotele i ośrodki wypoczynkowe.
Przegalina
Miejscowość powstała w 1563. Na początku XIX wieku znajdowało się tam 34 zagrody i 197 mieszkańców, zajmujących się głównie rolnictwem
i rybołówstwem. Były tam wtedy również dwie karczmy i piekarnia. Rozwój wsi nastąpił po przekopaniu nowego ujścia Wisły i powstania dwusuwowej śluzy odcinającej ramię rzeki, portu służącego rybakom oraz tworzącej się flotylli lodołamaczy. Przez mosty na śluzach przeprowadzona została kolej wąskotorowa zmierzająca następnie wałem do przeprawy na Wiśle. Między torami wodnymi obu śluz powstała kwarantanna portowa. Obecnie w tym miejscu istnieje również kąpielisko nad Martwą Wisłą, Dom dla bezdomnych im. Brata Alberta, sklepy,
a także przystań wodna i wiatrak.
Świbno
Miejscowość leży nad obecnym przekopem Wisły. W latach 1503 i 1563 oddano ją w dzierżawę bogatym mieszczanom z Gdańska. W XIX wieku funkcjonowały tam już karczma, kuźnia, dwie piekarnie i buda kramarza. Liczyło sobie wtedy około 20 domów i około 300 mieszkańców, a powierzchnia gruntów uprawianych przez tą wieś wynosiła 243 ha. Podobnie jak Sobieszewo również Świbno przejęło funkcje rekreacyjne.
Przekop Wisły między Świbnem
a Mikoszewem był przełomem dla tej osady. Powstał wtedy solidny port rybacki, przystań promowa, a także kolej wąskotorowa, skąd część składu przewożono na drugi brzeg, by kontynuował swoją podróż do Stegny i Sztutowa. Przed drugą wojną światową mieszkało tam około 600 mieszkańców, zajmujących się rybołówstwem. Po drugiej wojnie powstała tutaj Spółdzielnia Rybacka "Wyzwolenie", zrzeszająca polskich osadników-rybaków.
Te wspaniałe dzieje północnych regionów Polski przyciągają wielu turystów
o każdej porze roku.